De eenvoudigste reden waarom we handtassen nodig hebben, is het nut. Weinig kledingstukken hebben genoeg zakken om alles wat we op een dag nodig hebben te dragen. Een handtas geeft ons de vrijheid om essentiële spullen dichtbij te houden zonder comfort of stijl op te offeren. Vanuit een functioneel perspectief is een tas een mobiele opslagoplossing, die meegroeit met onze veranderende levensstijl.
En het is geen nieuw idee. Mensen dragen al duizenden jaren tassen. Een van de vroegst bekende voorbeelden behoorde toe aan Ötzi de IJsmens, die meer dan 5.000 jaar geleden leefde en een leren zakje droeg voor gereedschap en benodigdheden. In het oude Egypte gebruikten mensen al rond 2686 v.Chr. leren tassen met riemen om dagelijkse benodigdheden te dragen.
Ze drukken uit wie we zijn
Een handtas is ook een vorm van zelfexpressie. Minimalistische crossbody, gestructureerde tote, speelse clutch, elke keuze communiceert stilletjes iets over onze smaak en prioriteiten. Zelfs als we er niet bewust over nadenken, geeft de tas die we dragen vaak signalen over aspecten van onze persoonlijkheid, stemming en gevoel voor stijl.
Deze verbinding tussen tassen en identiteit gaat eeuwen terug. In het begin van de 1300s droeg een edelvrouw in het Midden-Oosten wat nu wordt beschouwd als de oudste nog bestaande handtas ter wereld: de Courtauld Bag, vervaardigd met ingewikkelde inlegwerk om rijkdom en status te tonen. Tegen het einde van de 1700s in Europa verschoof de damesmode naar slankere silhouetten geïnspireerd door het oude Griekenland en Rome, wat leidde tot delicate reticules, kleine tassen met trekkoord gemaakt van zijde en fluweel, ontworpen om elegante jurken te complementeren zonder volume toe te voegen.
Ze weerspiegelen cultuur en vakmanschap
Handtassen dragen culturele betekenis. Op veel plaatsen symboliseren ze status, vakmanschap en traditie. De materialen, constructie en het ontwerp kunnen een verhaal vertellen, soms over erfgoed, soms over innovatie.
Tijdens de Industriële Revolutie ontstond de moderne luxe handtas bijna per ongeluk. In 1841 bestelde de Engelse ondernemer Samuel Parkinson een set duurzame leren reiskoffers en stond erop dat er een stevigere tas voor zijn vrouw kwam nadat hij merkte dat haar delicate stoffen tas niet geschikt was voor lange treinreizen. Het resultaat was de eerste gecoördineerde set leren handtassen die bij haar bagage pasten, voorlopers van de hoogwaardige stukken die we vandaag herkennen.
Zelfs de taal die we gebruiken om tassen te beschrijven evolueerde mee met hun rol. Het woord handbag verscheen voor het eerst in het begin van de 1900s, aanvankelijk verwijzend naar mannenhandbagage, voordat het de grotere, meer gestructureerde accessoires beschreef die vrouwen droegen. Ondertussen bleven termen als pocketbook en purse in betekenis verschuiven over culturen en decennia heen.
Ze zijn onderdeel van een ritueel
Voor veel mensen markeert het grijpen naar een handtas het moment van het betreden van de wereld. Het is een klein ritueel: je spullen inpakken, controleren of alles er is, de sluiting dichtdoen. Het geeft aan dat je klaar bent om te gaan.
Dit ritueel heeft soms onverwachte interpretaties opgeroepen. Begin 20e eeuw beweerde Sigmund Freud dat handtassen seksueel suggestief waren, stellende dat het ophalen van persoonlijke spullen in het openbaar de seksualiteit van een vrouw symboliseerde, een idee dat meer de angsten van die tijd weerspiegelde dan de realiteit van het dagelijks leven.
Door de decennia heen zijn handtassen zowel bekritiseerd als gevierd. In de jaren 40 inspireerden tekorten tijdens de oorlog creatieve alternatieven zoals raffia-tassen en gehaakte tassen. In de jaren 80 maakte de Britse premier Margaret Thatcher haar gestructureerde handtas zo beroemd dat het het werkwoord to handbag inspireerde, wat betekent een tegenstander vastberaden domineren of berispen.
Zelfs koningin Elizabeth II stond bekend om het bezit van meer dan 200 Launer London-tassen, elk zorgvuldig gekozen om haar door decennia van openbaar leven te begeleiden.
We weten niet waarom jij een handtas nodig hebt, maar wij weten waarom wij ze maken
We kunnen niet beweren precies te weten waarom jij elke dag naar een handtas grijpt, misschien is het voor praktisch nut, misschien een kleine daad van zelfexpressie, of misschien gewoon een gewoonte. Maar we weten wel waarom wij ze maken. We maken handtassen om vakmanschap te eren, om mooie materialen te vieren en om iets te creëren dat persoonlijk aanvoelt in een wereld vol wegwerpdingen. We maken ze zodat je, wat jouw reden ook is, een stuk hebt dat gebouwd is om lang mee te gaan en waardig is om het verhaal te dragen dat jij wilt vertellen.
